Cover artikel

De Tijd

Ondernemen in tijden van rouw

‘Ondernemers moeten meerkwetsbaarheid tonen. Dat mag, hè’

De Antwerpse Ellen Kegels heeft een goed draaiend vrouwenmodebedrijf, maar de dood van
haar broer Jef sloeg de grond onder haar weg. ‘Oerkreten, mist in mijn hoofd, een shock. Maar het
bedrijf moest wel blijven draaien.’ Hoe ga je als ondernemer om met een periode van diepe rouw?

11 april, vorig jaar

Ellen Kegels, de onderneemster achter het Antwerpse modebedrijf LN Knits, is in Portugal, in het buitenverblijf van de familie nabij Faro. Deels op vakantie, om te surfen. ‘Dan glijden alle zorgen van me af.’ Deels om te werken, voor de fotoshoots voor de nieuwe badpakkencollectie van haar modemerk. Maar één telefoontje verandert alles. ‘Mijn zusje belde dat Jef, mijn broer, in het ziekenhuis was opgenomen met een bacteriële infectie, dat zijn nieren aan het uitvallen waren. Ik was in paniek. Er volgden vijftien uren pure angst tot mijn vader me uit bed belde om te zeggen dat Jef gestorven was. En dan een dag lang oerkreten van verdriet. Alles was een grote mist. We waren in shock. Ik kon niet meer nadenken’, blikt Kegels terug.

‘Targets, verkoopcijfers, fotoshoots, dat is wel het laatste waar je wil aan denken op zo’n momenten. Maar het bedrijf moest wel blijven draaien natuurlijk.’ Ze liet het bedrijf tijdelijk in handen van twee parttimewerknemers en haalde er freelancers en een oud-collega bij. Om de socials te verzorgen en de voorbereidingen voor de komende collecties te treffen. Een vijftal weken was ze off vooraleer ze terug aan de slag ging, eerst een halve dag per week, geleidelijk meer. ‘Mijn schoonzus is na de dood van Jef maanden uiteraard thuis gebleven, met een uitkering. Maar als zelfstandige kan je dat niet. Het bedrijf blijft bestaan. Ik kan niet zeggen, ik stop en kan je me een uitkering geven. En dan nog, wat ben je met een uitkering van 2.000 euro als je met een stock van 100.000 euro ligt die niet verkocht geraakt.

'De trein blijft gewoon verder bollen, en ik ben en blijf het bonzende hart van LN Knits.’ ‘De zomercollectie was net gelanceerd. De webshop was klaar voor verkoop. Dat is een groot deel van mijn job, op socials onze stukken in de kijker zetten. Als ik een fimpje online zet met hoe ik een stuk draag, hoe het voelt en er spontaan over vertel, dat genereert verkoop. Dat is meteen ting ting, kassa. Als iemand anders de socials doet, heeft dat niet hetzelfde effect. Ik ben mijn werk. Als ik me goed voel, dan is dat goed voor LN Knits. Als mijn energie weg is, dan dobbert het bedrijf mee’, zegt Kegels.

Kegels stak niet alleen meer tijd in de verkoop, ook de volgende collecties waren in voorbereiding. ‘In onze sector ben je eigenlijk continu met vier collecties tegelijk bezig. Fotoshoots, brainstormen, keuze van de kleurenpaletten, enzovoort. Ik kon het niet meer bijhouden in mijn hoofd.’ Met als resultaat dat ze in de zomer nogmaals crashte. Tijdens een meeting met een leverancier in Lyon kreeg ze migraine, stress, een paniekaanval. ‘Stop hiermee, zijn mijn zus’, zegt Kegels. ‘Niets lukte nog. Ik kon zelfs geen emails meer opmaken. Die waren totale chaos.’

Kegels nam de drastische beslissing voor het eerst in al die jaren geen wintercollectie op de markt te brengen. Dat leek financiële zelfmoord, want de collectie was al in productie. En de kosten voor de freelancers liepen op. ‘Ik had mijn energie nodig voor familie en voor mezelf, om te rouwen. Er viel veel last weg. Ik kreeg wat rust in mijn hoofd. We hebben dan de restjes van de voorbije collecties, de dead stock, volledig leeggemaakt en verkocht om toch wat inkomsten te boeken.’ Maar dat volstond niet. LN Knits eindigde het jaar met verlies. ‘Gelukkig hadden we een buffer, en heeft mijn bedrijf het overleefd’, zegt Kegels. In normale jaren haalt LN Knits een omzet van zowat 750.000 euro omzet en 80.000 euro nettowinst. ‘Best wel een mooi bedrijf’, zegt Kegels zelf. Maar ook dat is er niet zonder vallen of opstaan gekomen.

De basis voor LN Knits legde ze op haar zestiende al, op een sneeuwvakantie in de Zwitserse Alpen. ‘Ik ben daar in de snowboardcultuur gerold. Er was een wat bizarre gewoonte om je eigen hoofdbanden en mutsen te haken, om je te onderscheiden. Allemaal met brede broeken, coole kleren en trucjes doen in de halfpipe en tijdens de après-ski de haakpen bovenhalen. Ja, echt. Ik kon niet achterblijven. In no time had ik mijn eerste muts gemaakt.’ Voor ze het besefte, maakte ze mutsen op maat voor iedereen. ‘Het was zo leuk om iets te creëren,
en het heeft iets therapeutisch ook. Ik heb er mijn eerste grote liefdesbreuk mee verwerkt, maar ik, heb er wel honderden mutsen voor moeten maken’, lacht ze.

Zelf kon ze zes mutsen per dag aan, bovenop haar marketingstudies. Om 6 uur opstaan, eerste muts, na het ontbijt, tweede muts, verder haken op de bus, tijdens de pauzes, enzovoort. Om te groeien, moest ze de productie deels uitbesteden. Ze deed een oproep aan ‘omaatjes’ in de buurt, wat werd opgepikt in Het Laatste Nieuws. Ze kreeg bestellingen binnen en keek welke ‘omaatjes’ tijd en ruimte hadden. Twee, drie keer in de week deed ze haar ‘trot’ langs oma Mariette in Ekeren of Oma Lydia in Merksem.

In plaats van een carrière te beginnen in de reclamewereld, lanceerde ze op haar 23 e haar eigen bedrijf met mutsen, sjaals en truien van speciale, superzachte maar dure wol van de eerste scheerbeurt van volwassen alpaca’s in de regio van de buik. De omaatjes zijn intussen vervangen door een team in Ayacucho, Peru. Ze kwam er terecht via de familie Verelst. Die startte er een project op om verstoten tienermoeders op te vangen en in te schakelen in economische activiteiten. 200 vrouwen haken en breien er nu de mutsen, sjaals en truien van LN Knits. ‘Die krijgen kinderopvang, een eerlijk loon, dat zit allemaal in onze prijzen.’ Mutsen vanaf 100 euro, wollen truien van 200 tot meer dan 600 euro.

‘Op een bepaald moment is het heel hard beginnen gaan. Dat wou ik ook: gaan, gaan, gaan. Die mutsen, dat was a big thing geworden. Heel Studio Brussel liep ermee rond. Ik werd uitgenodigd op tv, bij Café Corsari, De Kruitfabriek. Ik werd uitgenodigd voor allerlei feestjes. De trein was vertrokken. Plots had ik een winkel in Antwerpen, een webshop, verkoopagenten in de VS, Japan, Duitsland. Ik had een bedrijf dat opeens gemakkelijk een miljoen euro omzet draaide.

Alles ging fantastisch voor de buitenwereld, terwijl ik eigenlijk een meisje was in haar loft in Borgerhout die elke avond een Xanax nam om in slaap te vallen.’ Op haar 27 e liep ze tegen een burnout aan, trok een tijdje naar Costa Rica, leerde er surfen en kwam terug, voor een nieuwe start. Tot bleek dat de cijfers veel slechter waren dan gedacht. Het bedrijf stond op omvallen, terwijl zij op bevallen stond. Met haar nonkel lichtte ze het bedrijf doorvan a tot z. Wat levert die winkel in Antwerpen op een A-locatie eigenlijk op? Niets, dus die ging dicht. Ook de verkoop via een 20-tal multimerkenwinkels werd teruggedraaid. Contracten in het buitenland werden stopgezet. Alle focus ging sindsdien naar webverkoop en enkele showroomweekends in een pandje om de hoek. ‘We hebben al het stoere weggeschrapt. In plaats van gaan gaan gaan, heb ik gekozen voor mijn twee passies: mama zijn en ondernemen. We zijn nu een miniteam maar wel een gezond bedrijf.’

Intussen is Kegels terug up and running. Eén collectie overslaan was haalbaar, een tweede niet. De Instagram-account van LN Knits is weer levendig als voorheen, met posts over de nieuwe collectie badpakken, truien en kleedjes. ‘Dit jaar loopt goed. En de wintercollectie – die van vorig jaar eigenlijk - ligt al klaar in het magazijn. Dat geeft rust. Ik zie het ook weer wat grootster. Het is een heftig jaar geweest en rouw verdwijnt niet, maar het is niet allemaal kommer en kwel’, zegt Kegels.

Ze opent binnenkort een eigen winkel in Brasschaat, en ze broedt op Jef Studio, een plek voor ontmoeting, yoga en meditatie. Maar wat volgend jaar brengt, weet ze nog niet. ‘Ik volg niet meer het tempo van het bedrijf. Het bedrijf volgt mijn tempo. Ik doe het nodige voor het bedrijf, maar als de shit hits the fan – een broer afgeven, een scheiding ook, zieke kinderen - dan zijn werkuren voor LN Knits het eerste wat ik opoffer.’
‘Ondernemen is niet alleen pracht en praal, hard werken en succes hebben. Er moet meer kwetsbaarheid getoond worden. Dat mag, he. Achter die facade van ondernemer gebeurt gewoon heel veel op persoonlijk vlak waar je door moet. Andere starters moeten dat voor ogen houden.’